brabantsblondje.reismee.nl

New York, Chicago en eerste dagen gastgezin!

Hallo lieve allemaal,

ten eerste, zo zo zo sorry dat ik zolang niks heb laten horen! Internet doet het thuis niet, dus zit nu in de bieb. Ik heb tijdens NYC een blog geschreven in word, dus die plak ik hier tussen en daarna ga ik verder met mijn eerste, tweede en derde schooldag!

Dat waren toch een paar daagjes om nooit meer te vergeten.. Woensdag ochtend richting schiphol, waar we natuurlijk afscheid moesten nemen. Viel me wel zwaar maar dat had ik wel verwacht! Vervolgens 8,5 uur gevlogen naar Chicago, om daar vervolgens 2 uur te wachten om nog anderhalf uur naar New York te vliegen. Uiteindelijk kwamen we 10 uur plaatselijke tijd aan, toen was het bij jullie 5 uur snachts dus dat was dus 24 uur wakker J Daarna lekker gaan slapen en de volgende dag om 7 uur op! We hebben in 2 dagen heel New York gezien, van Times Square tot het vrijheidsbeeld. Ik wil jullie best uitgebreide verslagen geven van hoe wauw geweldig alles was (want dat was het!) maar aangezien ik alles gefilmd heb wil ik daar iets leuks mee doen, deze zullen jullie snel zien verschijnen! We hadden een hele leuke groep van 18 meiden, 1 jongen en 2 begeleiders, Susanne en Nico, en nogmaals bedankt voor de super leuke begeleiding! Na 2 dagen van 9 uur sochtends tot 10 uur savonds flink de toerist uithangen te hebben in New York (lees: camera, videocamera, nog een foto, nog een filmpje) waren we allemaal wel doodop maar het was erg jammer dat het voorbij was. Zaterdagochtend vlogen we in groepen naar Chicago (behalve Paula, die moest alleenL) en ik hoorde bij de groep van 8 uur, dus om 5 uur opstaan om om 6 uur in de bus te zitten. Vervolgens met z’n allen ingecheckt en doorgevlogen, hadden een half uurtje vertraging maar dat was voor mij geen probleem want ik had tijd zat om over te stappen, zou namelijk om half 3 vliegen. We hebben daarna gezellig met z’n allen gegeten en 1 voor 1 gingen de mensen weg om naar hun eindbestemming te vliegen: hun gastgezin. Eva en ik moesten in hetzelfde gebouw zijn dus we gingen samen erheen, begon het toch ineens te stormen. Ja ja, zomer in Chicago en het is hier bewolkt (en koud, maar dat ligt aan de airco). Dus, door het slechte weer en de vliegtuigen die daardoor te laat komen zat ik, om half 4 nogsteeds te wachten op mijn vliegtuig die HOPELIJK om 4 uur komt (update: het wordt half 5). Paniek natuurlijk bij Lotte want ik dacht dat m’n gastgezin dan anderhalf uur op me stond te wachten, dus ik heb een mevrouw aangesproken of zij wist hoe ik het nummer precies moest bellen (001 ervoor, 06, 0031?) en die bood super lief aan om met haar mobiel te bellen! Toen kreeg in Aileen aan de lijn en haar stem was helemaaaal niet zoals ik verwachtte, vond het ook erg spannend om te bellen maar ik “moest” wel. Dus ik vertelde over mijn vertraging en toen zei ze ja ik zag het vanuit New York je vliegt om 6 uur nu toch? EHMMMM…. Nee ik sta op Chicago en ik vlieg om 4 uur, het was dus maar goed dat ik gebeld had anders stond ik daar alleen op het vliegveld, miscommunicatie. Dus het was wachten, en wachten, en de vlucht werd steeds naar achteren geplaatst door het slechte weer, maar er gingen nog wel andere vluchten. Het ging van 4 naar half 5 naar 10 voor 5 en zo ging het door tot half 7. Maar nee, om half 7 was er geen goed nieuws, de vlucht werd gecancelled en we moesten maar naar de klantenservice. Wow, toen ineens raakte ik in paniek zeg! Gelukkig zat ik tijdens het wachten weer naast de vrouw die me eerder ook hielp met bellen en die zei kom kind ik ga nu je moeder zijn! Dus, na anderhalf (!!!!) uur in de rij gestaan te hebben met veel paniek zijn we omgeboekt naar een andere vlucht. Heel erg lief, Aileen had meteen thuis al omgeboekt naar een andere vlucht maar daar was verder geen plek dus ik heb ‘m omgeboekt zodat ik met Ruth samen kan vliegen. Vervolgens hebben we een hotel geboekt en het resultaat: ik lig in bed samen met een vrouw die ik nauwelijks ken. Er is hier nog een ander ouder stel wat ook naar Greensboro moest dus we hebben net lekker met z’n allen gegeten. Had toch echt nooit verwacht dat het zo ver zou komen zeg, en zonder deze mensen had ik het ook noooit gered! Beetje zelfstandigheid oke, maar dit ging toch wel ineens heel erg snel. De volgende dag had ik de vlucht om 9u15, via Washington (ik heb in 4 dagen half Amerika al gezien woehoeeee, heb zelfs het Witte Huis gezien!) en uiteindelijk na een stuntelige vlucht in Greensboro aangekomen, waar John en Aileen op me stonden te wachten. Surprise Surprise, mn koffer was er zelfs! Die van Ruth was er niet, heel zielig voor dr! Vervolgens naar huis gegaan, savonds kwam Barbora dus we gingen op en neer. Het huis is heel erg groot, we hebben onze eigen verdieping zegmaar. Ze hebben 2 hondjes en die zijn super lief, ik ga binnekort fotos maken en uploaden voor jullie! Dus ik mn spullen in mn kamer en ze lieten me eventjes rusten en toen kwamen de tranen wel. het besef dat ik voor een jaar lang wegging. Maar dat ging snel over toen de hondjes me kwamen troosten! Nou toen Barbora opgehaald, en gaan slapen want we waren kei kapot. Maandag geshopt en dinsdag ook, er is hier echt niks in de buurt je moet 1 uur rijden voor de eerste winkel (V&D achtig).. En 2 uur voor een fatsoenlijk winkelcentrum. Ehmmm HELLO MIDDLE OF NOWHERE! Ze (we!) wonen ook op een flinke heuvel, dus het duurt 5 minuten voor je er met de auto af bent. Heb het 1 keer met Aileen gelopen en ik voel het nu nogsteeds in mn benen. Maargoed maandag ook naar school voor de eerste keer, om vakken te kiezen etc. Ik had het rooster: Engels, Algebra 2, Criminal Justice en US history. Ondertussen heb ik Criminal Justice ingeruild voor Drama en dat is ge-wel-dig leuk! Maar goed toen vroegen ze ook of we een sport wilde doen, dat is vrijwillig hier, en dat wilde we wel! Dus na een check bij de dokter zitten we bij het jawel, VOLLEYBALTEAM. Ze trainen 5 dagen in de week en pffff dat voel je wel hoor. Hun training duurt 2,5 uur, soms 3 en soms 2. Donderdag hebben we ook al een wedstrijd gehad, was een oefenwedstrijd en het was 2-2. Ze zijn heeeeel erg goed, dus we hebben de wedstrijd niet meegespeelt. We mochten wel, mar ik wilde het niet verpesten hahaha.. Woensdag hadden we dus de eerste schooldag (sorry voor deze volgorde hahah) en die was verschrikkelijk voor mij. Je hebt alle kleine groepjes hier en het is moeilijk om als nieuw iemand erbij te komen. Woensdagavond dan ook echt een zenuwinzinking gehad maar donderdag met een frisse start begonen en die was al een stuk beter. Ik heb pauze tijdens mijn drama klas en de kidsss zijn heel erg aardig dus dat komt wel goed. Vrijdag was het nog beter, dus ik begin hier mn plekje te vinden. vandaag flink uitgeslapen en daarna in Aileens crystler (whoppaaaa) richting de bibliotheek.. Dus nu zit ik hier op internet, probeer mn new york filmpje te uploaden maar misschien komt die later! Ga ook proberen wat fotos erop te zetten maar kan niks beloven. We gaan zo kijken voor nieuw internet en HOPELIJK kan ik dan wat meer leven tonen :-)

Dikke kus uit the middle of nowhere!

Reacties

Reacties

Suzanne en Nico

Hallo meisje, leuk eindelijk je bericht te lezen.....jeetje, je hebt het wel gelijk voor je kiezen gekregen....blij te lezen dat je je plekje een beetje begint te vinden. Zal je zeker blijven volgen en ben benieuwd naar de foto´s van je `tijdelijke`huis en je omgeving. Groetjes uit Hoogerheide

Eva

OMG!! Lotte! wauw ik dacht dat mijn vertraging erg was! Als ik dat had geweten was ik bij je gebleven en konden we samen de volgende dag vliegen!! woow heftig!
ik begrijp je over school, mij is verteld dat er op mijn school ook veel groepjes zijn, maar zoals je schrijft gaat het vast elke dag beter! :) heel veel succes dit jaar en ik blijf je blog lezen hihi. Liefsss

oma Beijer

Hallo lieve schat , wat zijn we blij met jou grote bericht want van mama hoorde ik al een heleboel en heb dus om jou inzinking ook een traantje gelaten. wij hopen dat je je draai daar gauw vind en wachten vol verwachting op jou belevenissen.heel veel liefs van opa en mij en de groetjes aan je gastouders.
Oma

mama

Wow, wat een waterval aan woorden. Heerlijk om je ervaringen te lezen (en je verslag van NY dat ik via de mail heb ontvangen). Het was een heftig weekje en die komen er vast nog meer, maar dat je nu de positieve spirit weer hebt teruggevonden, maakt alles weer helemaal OK.
Hoop dat het gaat lukken met de nieuwe internetverbinding, dan kunnen we onze telefoonrekening een beetje onder controle houden ;-)
Dag liefie, veel plezier nog dit weekend!!!!
dikke kus van papa en mama

tia Gon

Hi Lotte, Zo´n ervaring noemen ze "dé vuurdoop bij uitstek". Wat heb jij ongelooflijk veel meegemaakt in zo´n korte tijd. Niet te verwonderen dat je even een terugslag hebt gekregen, je moet kei kapot zijn geweest. En dan van een grote stad naar de middle of nowhere, betekent wel de nodige aanpassing. Maar, wees eerlijk, je wilde de American style of life leren kennen, en ik geloof dat je dan wel op de juiste plek bent beland. Zeer beslist ga je een druk social life tegemoet want als je eenmaal in de "groepjes" bent opgenomen, zul je tijd te kort gaan komen. Jammer dat je net te jong bent voor een rijbewijs (is dat eigenlijk wel zo in The States????) en je nu bent aangewezen op je gastouders voor vervoer want ik zie jou niet iedere dag 1x of 2x die door jou tijdelijk bewoonde heuvel op en af klauteren. Hoe zijn eigenlijk je gastmum en dad? En is hij echt een hobby-kok die jullie met lekkere hapjes verwent? Meiske, ik hoop dat het met de Internet verbinding gaat lukken want dan voel je je meteen wat dichter in de buurt. Ik wens je een hele prettige tweede Highschool week toe en je zult het zien, jij bent daar zo ingeburgerd. Met een stevige abrazo vanaf een zonnig eiland in de Atlantische Oceaan. Tia Gon

Ellen

He lieffie!!! super gaaf verhaal. Mis New York!!!! Gaat vast helemaal goed komen met je. Het is een hele ervaring maar wel eentje die je je leven lang bijblijft! Ik blijf je volgen met heeeeeeeeeeel veel plezier (en een beetje jaloezie!).
Geniet ervan! Dikke kus XXXXX

johanna

Hoi hoi
Wat een verhaal zeg
We duimen voor jou internetverbinding
En niet vergeten jij heb GIRLPOWER
xjohanna

Hellen (Meghan's moeder)

Wat een reis al tot zover, fijn dat je mijn huilende dochter wat hebt kunnen steunen. Het is ook niet zomaar iets waar jullie aan zijn begonnen!! Ik ga je verhalen volgen en wens je een suuuupppper jaar toe!!
Groetjes Hellen

tante Inge

ha lotte, wat een verhaal. Ik had al een groot deel gehoord van oma, en daarna nog van papa. Ik kan me voorstellen dat je daar in je eentje het wel kwaad kreeg, gelukkig was daar die aardige vreemde mevrouw die wel even voor jou moeder ging spelen. die heeft jou toch maar mooi even opgevangen. Spannend ook de verhalen van highschool, interresante vakken en dan ook nog eens veel sporten. Als je straks maar tijd hebt om je blog bij te houden ( ha ha, grapje). Wij hebben vanavond al het eerste feestje waarbij we jou zullen moeten missen, maar maak er een ongelovelijk leuke tijd van daar en hopenlijk veel UPS en weinig DOWNS.

groetjes en een dikke kus Tante Inge ome Abraham en Ploni xxxxxxxx

Rini, Lian, Melissa en KIMBERLEY

Hoi lotje!
Wat een verhaal zeg! je hebt je goed staande gehouden daar.. Gelukkig gaat het elke dag steeds wat beter! Het is maar goed dat je zoveel bezigheden hebt daar elke dag.. volleybal, school en dan nog je hyves,facebook en reismeeblog bijhouden! We wachten met smart op je volgende verhaal!
Veel succes op school, en als t even tegen zit denk je maar aan ons dan word je vanzelf weer vrolijk! :p
Liefs, de Baaltjes + de beestenboel

Ilona

Heeey Lieve Lotte

Superleuk om je video's te zien en om je verhalen te lezen...
Volleybal training van 2.5 uur is wel iets anders dan een rondje Oosterhout ;) maar dat komt vast helemaal goed!
Heel veel plezier en ik kijk uit naar het volgende filmpje of je volgende verhaal!

Heel veel Liefs Ilona

Angeline

Hallo Lotte,
Ik had vrijdag je oma op de thee (omdat de Fam.v Ginneken hier ook waren) en hoorde het verhaal van Lotte en de reis naar je gastgezin.
Nou dat was nog al wat, maar gelukkig er zijn ook aardige mensen op de wereld. En laat jij die nou tegenkomen!!
Maar wat een verhaal heb je geschreven!!
Daar kan je even voor gaan zitten, wel heel leuk om te lezen dat het weer goed met je gaat.
Lotte ik blijf je volgen hoor, ik vind het heel leuk om je verhalen te lezen.
Heel veel succes en plezier, maar dat komt vast goed!!!
Groetjes Angeline XX

Jan Otten (vader van Roselique)

Hallo Lotte,

Ik heb je heel snel nog even kunnen spreken op Schiphol voordat jullie vertrokken. Geweldig verhaal zeg, wat een belevenissen en indrukken. Ik ben erg benieuwd naar de foto's en film. heel veel succes.

Antoinette

Hoi Lotte,

Wat leuk om je verhaal te kunnen lezen. Je hebt al wel veel meegemaakt. Heel veel succes ik zie uit naar je verhalen.

xx

Lysanne

Heeeee lot!!

wat een super vet verhaal met echt al veel gebeurtenissen.. hopelijk blijf je veel blogs schrijven want is erg leuk om te lezen:P. Gaat vast goedkomen met de mensen daar en je zal snel echt je draai hebben gevonden!
Heelveeeel plezier en tot je volgende blog

xxxx

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active