Amerikanen zijn niet gek.

Behalve mijn persoonlijke blog, heb ik ook besloten wat te schrijven over de levensstijl van Amerikanen. Veel feitjes komen uit het boek “Amerikanen zijn niet gek” van Charles Groenhuijsen, wat mij ook geinspireerd heeft deze blog te schrijven.

Deel 1: Godsdienst en liefdadigheid
Zoals jullie al eerder hebben gelezen is naar de kerk gaan hier een gewoonte. Zondagochtend is standaard zondagschool en vervolgens een mis. Maar behalve op zondag zitten de meeste Amerikanen ook op andere dagen in de kerk. Wat dacht je van oefenen voor het koor? Of een groep voor alcoholverslaafden die bij elkaar komen om steun te zoeken? Of een liefdadigheidsgroep, die een meeting houden over hoe we dit jaar gezinnen met kerstmis gaan “verwennen”? En vergeet niet de jeugdgroepen, die speciale activiteiten organiseren voor jongeren. Dit zijn een paar voorbeeldjes van dingen die in Amerika allemaal via de kerk gaan, en waar iedereen maar al te graag enthousiast aan mee doet. Tweederde van de Amerikanen zegt dat godsdienst een oplossing is voor hedendaagse problemen, driekwart van de Amerikanen denkt dat God zich actief met hun leven bemoeit, en 83% van de Amerikanen zegt dat godsdienst een belangrijke rol in hun leven speelt. Dit zijn maar gewoon nummers, maar ik heb met mijn eigen ogen gezien hoe belangrijk godsdienst voor de mensen hier is. De kerk is niet alleen een godshuis, het is een sociale dienst, waar arme Amerikanen zwaar op leunen tijdens moeilijke tijden voor financiele steun, eten, kleding, onderwijs en gezondheidszorg. Het is een deel van hun leven. Feit is dat gelovige mensen ook meer aan liefdadigheid doen. Per jaar geven Amerikanen 280 miljard dollar weg aan liefdadigheid, dit is gemiddeld 900 dollar per persoon. Vergeet natuurlijk niet dat multimiljonairs zoals Bill Gates en Oprah Winfrey het gemiddelde flink omhoog halen, zij geven jaarlijks miljoenen – zo niet miljarden – aan goede doelen. Maar onthoudt hierbij wel dat liefdadigheid in Amerika hoog nodig is, omdat de sociale zorg hier niet zo luxe is als in ons kikkerlandje.

Maar, om weer eventjes terug te vallen op godsdienst, kerken zijn in de loop der jaren veel commercieler geworden. Een erg populaire pastor Joel Osteen is een goed voorbeeld hiervan. Hij heeft zijn eigen stadion laten bouwen, waar zo’n 16000 mensen in kunnen. Ieder weekend weer zit dit stadion ongeveer 3 keer bomvol, alleen maar om zijn “mis” te volgen. Hij is niet alleen in de VS populair, maar is ook op televisie te zien in 150 andere landen. Hij gaat jaarlijks een paar keer op tournee, en vult in New York makkelijk een uitverkocht Madison Square Garden, dat plaats biedt voor 20.000 mensen. En ja, hier verdient hij natuurlijk een fortuin mee, maar hij gaat er slim mee om. Hij zegt “God wil dat we het goed hebben”, en “als ik de belofte van de armoede had afgelegd had ik nooit 80 miljoen dollar kunnen investeren in de verbouwing van mijn nieuwe gebedsstadion”.

Dit is natuurlijk allemaal heel onwerkelijk voor ons om te geloven. In Noord Europa stromen de kerken langzaamaan leeg, terwijl ze in Amerika blijven groeien. In goede en slechte tijden, mensen zoeken steun in hun geloof. En ik moet toegeven, het is hier allemaal heel erg logisch. Ik ga zelf op zondagochtend braaf naar zondagschool, vervolgens blijf ik voor de mis en ’s avonds ga ik terug voor de jeugdgroep. Het is voor veel mensen een tweede familie en je bent er vanaf seconde 1 welkom. Wat mij betreft kan Nederland hier wel een voorbeeld aan nemen, in plaats van stilletjes hun gebedje zeggen voor het slapengaan.




Wat vinden jullie? Zo’n extra blog leuk of niet? Er zit wat extra werk ik maar ik vind het wel leuk om te doen, tenzij jullie liever alleen mijn persoonlijke verhalen willen lezen!