Het is weer een tijdje geleden, maar heb flink wat ECHTE Amerikaanse dingen meegemaakt! Ben van plan een deel ervan nog uitgebreider te beschrijven in een nieuwe Amerikanen zijn niet gek blog, maar dit is alvast m’n persoonlijke blog over alles!

Om te beginnen: ik maak hier elke dag wat nieuws mee. Soms vergeet ik dat, doordat ik het gewoon niet doorheb omdat het hier allemaal al vrij gewoon is. Maar ik begin me steeds meer te beseffen dat –ook al leef ik in het kleinste stadje in Amerika- alles te maken heeft met in een andere cultuur leven.

Om te beginnen, met drama zijn we aan een nieuw stuk begonnen. Nou ja, we zijn al bijna op het eind! Ons nieuwe project was Othello, een stuk van Shakespeare. We hebben eerst alles gelezen (op onze iPads!) en daarna zijn we scenes en groepjes gaan verdelen. Deze keer werkte je met andere groepsmaatjes dan de vorige keer, wat het allemaal toch wel weer nieuw en spannend maakt. Maar wel weer een goede manier om closer met sommige mensen te worden! Ondertussen hebben we onze eerste opvoering al gedaan, en woensdag hebben we de laatste waarmee we dus ook dit project afsluiten. Ik moet zeggen dat m’n tekst leren hier best makkelijk gaat, dus het gaat allemaal redelijk vloeiend! Verder heb ik bij de rest van mijn vakken niets bijzonders, nog steeds straight A’s!

En dan komt het echte Amerikaanse leven! Afgelopen zondag heb ik het genoegen gehad om met echte racefans een race te bezoeken. Het zijn mensen die elk jaar hier bij John en Aileen logeren als de race in de stad naast ons is. Het heet the Martinsville Speedway en wow, ik heb nog nooit zoveel mensen bij elkaar gezien! De race zelf was niet alleen spectaculair, maar vooral alles erom heen. We zijn er om 10 uur ’s ochtends heen gereden, om een parkeerplaats te zoeken. Wel slim, mensen die toch al overlast hebben van de race door alle mensen die rondom parkeren, gooien gewoon hun tuin open met een bordje “Parking, 20 dollar”! Da’s leuk geld verdienenJ! Dus een plekje gevonden en richting het terrein gelopen. Uiteindelijk hebben we tot 1 uur rondgedwaald, kraampjes gekeken, als een gek gezwaaid naar de camera (heb mezelf niet op tv gezien!) en natuurlijk n hotdog gegeten! Om 2 uur begon de echte race, dus een uurtje van te voren gingen we in de rij staan om onze plekken op te zoeken. We hadden goede plaatsen, we zaten in een bocht, waar de meeste crashes plaatsvinden! En ja hoor, we hebben erg goede gezien. De energie die zo’n publiek geeft tijdens een race is echt geweldig, ik was binnen 5 minuten een echte fan. Ik had mn favoriet al uitgezocht, nummer 18, Kyle Busch (voor de NASCAR fans onder ons!). Van de 500 rondes, heeft hij er ongeveer 300 op kop gelegen, en vervolgens 150 in ieder geval in de top 5. Je zou denken dat ik dus een goede had uitgekozen, maar waar zijn die andere 50 rondjes dan? Precies, tijdens het laatste half uur heeft iemand hem van de baan af proberen te duwen, gevolg: huge crash! Hij reed naar zijn pitstop crew, en we dachten dat ie weer helemaal back in track was! Maaaaar .. tijdens het racen verloor hij een van zijn banden! Wow, dat is een hele grote fout van zijn crew. Dus uiteindelijk was hij de grootste loser van allemaal, en degene die won heeft ongeveer 490 rondjes als 6^e gestaan, maar is in de laatste 10 opgeklommen en in ’t laatste rondje was ie eerste. Oneerlijk zo’n eind. In mijn volgende blog zullen jullie meer lezen over racen J

En wat ik vanavond heb gedaaan .. TRICK OR TREAT!! Jawel, ik wilde het zo graag, en toen kreeg ik een aanbieding van Karen (lerares en ik ken dr ook persoonlijk) om met haar kids mee te gaan! Super lief van haar, en zo kreeg ik ook wat nieuws mee over de Amerikaanse cultuur. Als oudere hoef je je niet te verkleden, maar daarmee ging ik niet akkoord! Dus heb oortjes aan mn diadeem geplakt, snorharen getekent en een tijger jurkje aangetrokken, kitty cat! En nee, niet de versie van ongeveer 90% van de Amerikaanse teenagers! Ik was een erg nette kat ahah .. Het is voor kinderen van mijn leeftijd niet gebruikelijk om te gaan, maar voor mij was het natuurlijk anders! Dus ook ik kreeg een halloween bag in mijn handen “geduwd” en ik mocht vrolijk meedoen! Heb een paar rare gezichtsuitdrukkingen gekregen maar over het algemeen waren de mensen heel lief en met een hoop heb ik nog gekletst over JA het is mijn eerste keer, NEE ik ben geen kind dat gewoon snoep van je wil stelen haha! Het was een hoop gewandel, maar wat een heeerlijke traditie! Ik zeg: in Nederland ook! Heb genoeg snoep voor de rest van het jaar (nee: de rest van mn leven!) dus zeker geslaagd J

Oh en nog iets wat me heeeeel blij maakt! 26 tot 30 december, NEW YORK BABY! Aileen, Barbora en ik gaan op een tripje naar New York! Wow, het gaat koud en druk zijn, maar ahhhh ik ben zo excited! Die stad gaf me zoveel energie, en zeker als ik denk dat kerstmis best een tijd zal zijn van heimwee denk ik dat dit me er zeker doorheen gaat slepen. Heeeerlijk idee dat ik daar weer naartoe kan, Barbs is er nog nooit geweest dus dubbel zo leuk voor haar dat ze die kans krijgt. We gaan met de trein, is een 7 uur durende trip, en we verblijven bij vrienden die net uit de stad wonen. Metro en we staan binnen 20 minuutjes in Central Park! ISN’T THAT GREAT?!

Sorry als deze blog rommelig is, maar ik wilde ‘m graag deze week updaten maar weet dat ik weinig tijd zal hebben - laatste week van volleybal: toernooitjes! – dus ik typ m nu snel voordat ik m’n oogjes dichtdoe en ga slapen!

Weer een heerlijk positieve blog, m’n mindere dagen ga ik natuurlijk niet in geuren en kleuren beschrijven – maar dat is vooral omdat ik er niet teveel aandacht aan wil besteden. Ik ging hierheen met de gedachte dat er zeker moeilijke tijden zouden komen, en moet zeggen dat het voor mij redelijk meevalt qua heimwee!

Liefs uit Amerika

Funny fact -> bij ons gaat de wintertijd volgende week pas in, dus op dit moment is er “maar” 5 uur tijdsverschil!